Piyonik

...hayat bazen çok ironik.

Hayatın Esansı

Bir klasik pazar günü… Klavyemin bazı tuşları aşınmış, düşlerimi işlediğim defterim biraz sararmış, mürekkep kokmuştu. Üstünden neler neler geçti kim bilir. Notalar, zıtlıklar, inançlar… Hatırlatıyorlar geçmişin, hatırlamak istediğim birkaç parçasını işte. Yeni insanlar tanımış, yer kabuğuna daha sağlam basmış, birazda…

Devamını Oku ->

İkilem

Vakit yeni bir güne çoktan merhaba demiş. Tabii bunun altında kalmamak için bende onu takip ettim. Fakat aklıma birkaç şey takılmadı da değil. Yeni bir güne girdik yine… Bir şeyler hissetmem mi gerekiyordu diye sordum kendime? Tıpkı yeni bir yıla…

Devamını Oku ->

Yakala Zamanı

Zor iş be yaşamak. Yaşamak dediysem de, her gün makarna yiyerek, sokak lambasının altındaki insanları seyrederek değil. Hayat karşısında adını söylemek kükreyerek ya da en değer verdiğinin acı çektiğini bilerek. Belki de zor olan sadece budur kim bilir? Zorluğu ne…

Devamını Oku ->

Kandır Kendini

Bilinmedik bir diyarda, yemyeşil ormanlardayım. Ağaç gibi, su gibi doğanın kokusu gibi somut şeylerim var artık, ilerliyorum… İnsanlar ne acayip, bu güzellikleri görmek, içine çekip koklamak varken, şehirlerde ölüp gidiyorlar… Belki de ihtiyaçlarımızdan dolayıdır. Bu mantıklı bir sebep, evet. İnsanoğlu…

Devamını Oku ->