Ömrün kalanıyla başbaşayız. Acayip bir şey, zaman ve getirdikleri. Bütün ömrünü harcayarak okuyamayacağın şeyleri, serçe parmağından ufak bir belleğin içine sığdırıyor. Koca bir geçmişi tek parmağında saklıyorsun. Bazende koca bir vücudu götürüyor karanlığa zaman. Koca bir toplumu tek bir noktaya odaklamak, ilgilerini çekmek. Ah Pavel ah. Güzel arabasıyla şehre gelen ünlü Çiçikof. Zaman senin zamanın. Herkesin ilgisini nasılda çekmiştin bir anda. Bizim zamanımızda ise insanları inandırmak daha kolay. Kandırabileceğiniz yollar çok. İnançlar çok çünkü. Umut çok, güven çok, herkesin kendi içindekini aynı isimle sunması birbirine yakın hissettiriyor. İnsanlar farklıyken nasıl ihtiyaçlar aynı olsun. İnanıyorlar işte, ihtiyaç duyduklarını sağladıktan sonra kendinize tapmalarını bile sağlıyorsunuz. At gözlükleriyle bakıyorlar dünyaya. Bazende at oluyorlar. Üstlerinde taşıyorlar yıllarca kendilerini ezenleri,sömürenleri… Farkında olmakla bitmiyor ki, ekmek elden su gölden yaşıyorlar. İnanmak istemiyorlar götürdüklerinin getirilienlerden fazla olduğuna. Belki de zamana güveniyorlar. Uzun vade de piyangonun onlara vurmaması kolaylaştırıyor işlerini. Kaçak yaşam… Her düşündüklerinde içlerini burkan o şeyden kaçıyorlar. Yaşamlarını kolaylaştırmak için, çocuklarından çalıyorlar. Kendi çocuklarından , içinde bulunduğu, ortak değerlerini paylaştığı toplumdan, geleceğinden. Belki de hiç var olmayacak bir gelecek, yaşayabilecek nedenleri ve ortamı bulunmayan bir gelecek. Hayalet bir toplum. Evet akıbetine başkaları tarafından, geçmişte karar verilen, seçim özgürlüğü olmayan, masum, dilsiz insanlar. Onlara açıklamaya çalışırsan suçlu olursun, ellerindekini alıp onları mahrum edeceğini sanırlar. Çirkin ördek yavrusu gibi kenara atılır, parmakla gösterilen hain ilan edilirsin.

İLGİLİ YAZILAR