Bir süre önce dinlediğim şarkıları sadece dinlediğimi ,kokuları içime çekmediğimi farkettim..Sonra durdum ve bekledim neydi bu hale getiren.?Ne oldu da bıraktım tüm bunları?Neden hızlı hızlı okur,hızlı hızlı yer hale geldim..geçsin bitsin der gibi..peki bu tükenmişliğin içinde hala her şeyin yolunda olduğuna ikna eden neydi beni?Bence hepimizin bu soruları kendisine sorması gerekiyor..Ben burada ne yapıyorum? Bu anı algılıyor muyum?Yoksa sadece yaşıyor muyum?

Bir enerji lazım evet…Sonsuz..Hep koşulsuz bir enerji.Ben buradayım,kalk hadi diyen..Ben o kızı çok güzel büyüttüm mesela..Tamam uzatma kalk hadi der hep  bir ses..Sen yapmadın insanlar böyle üzülme diye okşar saçlarımı..Geceleri sarılır sıkıca hiç bırakmaz sabaha dek..Fısıldar kulaklarıma ..Olsun….Çünkü çok küçüğüz,minnacık hem de..Bir sohbette Likya yolu üzerine konuşuyorduk .Fotoğraflara bakınca ne kadar güzel olduğunu konuşurlarken aslında ne kadar küçük olduğumuz dışında başka bir şey düşünemedim…Tüm o imajlarımızın ,kariyerlerimizin bu devasa güç karşısında hiçliği bana bir kez daha o kızı iyi ki büyütmüşüm dedirtti..Tarifi imkansız bu küçüklüğü başka şekilde kendime kabul ettiremezdim ..

Ettim de ..bir çok şeyi koşulsuz kabul ettiğim gibi..Bak bu senin değil,bunu sevemezsin,buna bakamzsın..Olsun dedim hep..uzaktan bakarım,uzaktan severim..Olsun..Ne kaybederim ki ? Ben hissediyorum,yaşıyorum.Güzel bir panzehir…Çok severim  bu sebeple..Ne olabilir ki? Olsun….

İLGİLİ YAZILAR